Γράψτε το Email σας για να ενημερώνεστε πρώτοι.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Μαρέβα Μητσοτάκη: Ποια πασίγνωστη εταιρεία της ανήκει αλλά δεν το γνωρίζει κανείς

Ποια εταιρεία κολοσσός ανήκει στη Μαρέβα Μητσοτάκη;

Η σύζυγος του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη (ο οποίος είναι ο πρόεδρος της Ν.Δ.) με την...
κα Κολοτούρα, ψάχνοντας πως θα ονομάσουν την επιχείρησή τους, ήθελαν ένα ελληνικό όνομα, που ίσως θα είχε σχέση με τη μυθολογία και με τους αρχαίους Θεούς.





Είχαν διάφορα ονόματα στο μυαλό τους. Κατέληξαν όμως στο Zeus + Dione (ZeusnDione). Eπέλεξαν το όνομα των δύο γονέων της Αφροδίτης. Ήθελαν να διαφέρουν ακόμα και σ’ αυτό, αποφεύγοντας μία τετριμμένη ονομασία.

«Δεν υπήρχε κάποια συγκεκριμένη ιδέα, ούτε σχέδιο πριν ξεκινήσουμε. Όλο αυτό ξεκίνησε κάπως παρορμητικά. Καθόμαστε με τη Δήμητρα στη Σύρο στη βεράντα του σπιτιού της και συζητούσαμε για την κρίση. Στις αρχές του 2012. Μάλιστα, διαβάζαμε ένα από τα πολλά αρνητικά δημοσιεύματα του ξένου τύπου εκείνων των ημερών. Έλεγε ότι οι Έλληνες είναι της ευκολίας και δεν τους αρέσει να δουλεύουν, βολεύονται στο Δημόσιο και όλα όσα κατά καιρούς λέγονται», θυμάται τα πρώτα βήματα η Μαρέβα Γκραμπόφσκι.

Εκείνη την εποχή, η Δήμητρα έκανε δημόσιες σχέσεις για το BBC και διάφορα ξένα περιοδικά. Η Μαρέβα δούλευε από το 1996 στη Deutsche Bank.

«Στην κουβέντα λοιπόν, αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι που θα είχε άμεση σχέση με την Ελλάδα. Το στοίχημά μας ήταν να δημιουργήσουμε μία ελληνική επωνυμία, αντί να καθόμαστε να ακούμε διαρκώς για ξένες εταιρείες. Και οι δύο συζητούσαμε πολλά χρόνια τώρα για τη μόδα ως φίλες. Μιλούσαμε για την ελληνική παράδοση και πώς οι Γάλλοι και οι ιταλοί σχεδιαστές την έχουν εκμεταλλευτεί δημιουργώντας μόδα από την Ελλάδα».

«Έτσι λοιπόν βάλαμε κάτω την ιδέα και την υλοποιήσαμε».

Όλα έγιναν εν μέσω κρίσης. Προηγήθηκε αναζήτηση και ένα συγκεκριμένο επιχειρηματικό σχέδιο. Ένα όνειρο και μία τρέλα, αν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει έτσι το πάθος δύο γυναικών, όχι απλά για την ελληνική μόδα, αλλά για τη μόδα με ελληνική ταυτότητα.

«Αυτό που είδαμε πρώτα απ’ όλα ήταν το γεγονός ότι βρισκόμαστε μέσα στην κρίση. Τα πράγματα όταν ξεκινήσαμε ήταν πολύ χειρότερα σε σχέση με το σήμερα. Η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα αρνητική. Αυτό που κάναμε λοιπόν τον πρώτο χρόνο, ήταν να φεύγουμε κάθε εβδομάδα για τρεις ημέρες σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Θέλαμε να δούμε τι μικροτεχνίτες και παραγωγοί υπάρχουν στην ελληνική επικράτεια. Βασική μας επιθυμία ήταν να σώσουμε τις μικρές αυτές πηγές της παράδοσης, που τείνουν να εξαφανιστούν».

«Αμέσως μετά ετοιμάσαμε το επιχειρηματικό μας πλάνο. Παράλληλα όμως, τον πρώτο χρόνο τουλάχιστον, είχαμε και τις άλλες μας δουλειές, και όλα συνέβαιναν ταυτόχρονα. Κλέβαμε χρόνο για να μπορούμε να τρέχουμε την ίδια στιγμή και το νέο μας εγχείρημα. Βέβαια μετά από περίπου έξι μήνες είδαμε ότι δεν γινόταν να κάνουμε και τα δύο μαζί. Κι έτσι αποφασίσαμε να αφιερωθούμε στη Zeus+Dione. Από την αρχή αποφασίσαμε να απευθυνθούμε στην αγορά του εξωτερικού. Κι αυτό γιατί προσφέραμε ένα προϊόν, το οποίο επειδή γίνεται στο χέρι, είναι ιδιαίτερα ακριβό. Στη Ελλάδα της κρίσης ένα είδος πολυτελείας, όπως το δικό μας προϊόν δεν θα μπορούσε να σταθεί», εξηγεί η Μαρέβα Γκραμπόφσκι.


Υπήρχε ζήτηση για μία εταιρεία με ξεκάθαρο εθνικό αφήγημα.

Στόχος τους ήταν να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα, πουλώντας παράλληλα τα προϊόντα τους στο εξωτερικό. «Αυτό που βλέπαμε από την αρχή είναι ότι το ελληνικό στοιχείο στο εξωτερικό είναι αυτό που μπορεί να μας διαφοροποιήσει. Στην πραγματικότητα πουλάμε την ελληνική παράδοση, την οποία τη μεταφράζουμε σε κάτι πιο μοντέρνο, καθώς δεν θέλαμε να είναι και φορκλόρ. Υπήρχε μάλιστα ζήτηση για μία εταιρεία με ξεκάθαρο εθνικό αφήγημα, γεγονός που έδινε στο προϊόν μας προστιθέμενη αξία. Αυτός ήταν ένας ακόμα λόγος, για τον οποίο αποφασίσαμε να βγούμε προς τα έξω.

Επιλογή μας ήταν να δημιουργήσουμε κάθετη παραγωγή. Να υφαίνουμε και να βάφουμε το ύφασμα. Αρχίσαμε από το Σουφλί, όπου έχει μία παράδοση στο μετάξι. Θέλαμε να αναβιώσουμε την παράδοση και να δώσουμε δουλειές σε βιοτέχνες που δραστηριοποιούνται στο μετάξι. Επιθυμία μας ήταν επίσης, να το διαφημίσουμε στο εξωτερικό.

Ωστόσο η κλωστή δεν παράγεται στην Ελλάδα, καθότι έχει εξασθενίσει η παραγωγή μεταξιού. Αυτό που κυρίως μας ενδιαφέρει όμως, είναι να γίνεται η τελική παραγωγή στην Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι συγκρίναμε τις τιμές στην παραγωγή, σε αγορές όπως η Ιταλία ή η Τουρκία, επιλέξαμε να μείνουμε και να παράγουμε στην Ελλάδα. Στην Τουρκία φανταστείτε ότι η παραγωγή θα ήταν στο 1/3 της τιμής σε σχέση με την παραγωγή εδώ», συνεχίζει.

Εκείνη και η συνεταίρος της προσπάθησαν να βρουν και άλλες ιδιαιτερότητες, οι οποίες θα τις έκαναν διαφορετικές, Απευθύνθηκαν σε έναν παραγωγό μεταξωτού υφάσματος στο Σουφλί, τον Μουχταρίδη, ο οποίος κόντευε να κλείσει. Και για “κείνον σίγουρα τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά απ” ό,τι περίμενε, βλέποντας τη δουλειά του να αυξάνεται κατακόρυφα.«Αυτός ο άνθρωπος λέει συχνά ότι θα μας κάνει άγαλμα. Το μόνο που του λέω είναι: “Κώστα άσε το άγαλμα και κοίτα μόνο να έχεις έτοιμα στην ώρα τους τα πράγματα!’».

«Ένα ακόμα κομμάτι της δουλειάς μας είναι να διαθέτουμε μοναδικά υφάσματα με ιδιαίτερη σχεδιαστική προσέγγιση, με απλές λιτές, δωρικές γραμμές. Υφάσματα τα οποία θα έχουν τη δική μας επωνυμία και κάποιος θα μπορεί να τα αγοράζει και για προσωπική του χρήση, φτιάχνοντας ό,τι εκείνος επιθυμεί»

Σε πάνω από 50 καταστήματα σε ολο τον κόσμο

Τα ρούχα της Zeus+Dion βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε πάνω από 50 καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Στην Αμερική – σε πέντε πoλιτείες-, στη Γαλλία στο πολυκατάστημα Beau Marchais, σε πέντε πόλεις της Ιταλίας, στο Λονδίνο, στη Γενεύη και στη Βαρκελώνη. Επίσης μπορεί να τα βρει κανείς στη Σεούλ, στη Σανγκάη, στο Τόκιο, στο Ντουμπάι, στο Λίβανο και σε πολλά ελληνικά νησιά. Τέλος, σε παγκόσμιας εμβέλειας ηλεκτρονικά καταστήματα πώλησης ενδυμάτων και αξεσουάρ, όπως το net-a-porter και το matchesfashion.

Στο ερώτημα που θέλουν να φτάσουν, η Μαρέβα απαντά: «Το όνειρό μας είναι να δημιουργήσουμε μία εταιρεία παγκοσμίου επιπέδου. Μία εταιρεία, η οποία θα γίνει παγκόσμια φίρμα. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορέσουμε να μπούμε στο χρηματιστήριο, προσελκύοντας ξένους επενδυτές αλλά και πολλά ακόμα πράγματα».

Google+ Followers