Στις 2 Μαρτίου έφυγε από τη ζωή η Ναταλία Ροβουέλτα, στα 89 της χρόνια.
Η Ροβουέλτα έζησε έναν θυελλώδη έρωτα με τον Φιντέλ Κάστρο, τον ηγέτη της Κούβας. Γνωρίστηκαν το ...1952 και εκείνη, που ήταν μια πανέμορφη γυναίκα και ανήκε στην ελίτ της χώρας, άνοιξε το σπίτι της στον τότε νεαρό επαναστάτη προκειμένου να τον βοηθήσει να σχεδιάσει και να οργανώσει την επανάσταση. Δύο νέοι άνθρωποι από εντελώς διαφορετικούς κόσμους συναντήθηκαν, σχεδίασαν την ανατροπή ενός καθεστώτος, ερωτεύτηκαν παράφορα -παρότι βρίσκονταν και οι δυο σε γάμους- και η Ναταλία πούλησε μεγάλο μέρος της περιουσίας της και των κοσμημάτων της για να στηρίξει τον αγώνα. Το χρονικό διάστημα που ο Φιντέλ Κάστρο έμεινε στη φυλακή, εκείνη του έστελνε ερωτικές επιστολές που μέσα είχαν σελίδες από βιβλία και άμμο από την θάλασσα για να του θυμιζει την παραλία και να ξεφεύγει νοερά από την φρίκη της φυλακής. «Φλέγομαι. Γράφε μου, γιατί δε μπορώ να ζήσω χωρίς τα γράμματά σου» της έγραφε εκείνος.
Όταν πήραν και οι δυο τα διαζύγιά τους, ο Κάστρο της ζήτησε να τον παντρευτεί και να τον ακολουθήσει στο Μεξικο, όμως εκείνη αρνήθηκε παρότι ήταν έγκυος στην κόρη του, κάτι που δεν του το αποκάλυψε παρά χρόνια αργότερα, θεωρώντας ότι θα αποτελούσαν εμπόδιο στα σχέδια του για την επανάσταση.
Ο έρωτάς τους έληξε άδοξα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το τυπικό του μέρος, όμως εκείνη δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ ενώ παραδέχτηκε ότι της πήρε πάρα πολλά χρόνια να τον ξεπεράσει.
Αυτή η ιστορία ήρθε στο μυαλό μου όταν, πριν λίγες μέρες, συζητούσαμε πώς ξεχωρίζεις έναν μεγάλο έρωτα. Ποιά είναι τα χαρακτηριστικά που τον διαφοροποιούν από τους υπόλοιπους μικρούς ή μεγαλύτερους έρωτες που μπορεί να νιώθουμε στη διάρκεια της ζωής μας.
Ο μεγάλος, πραγματικός έρωτας δε σχετιζεται μόνο με το βάθος και την ένταση του συναισθήματος. Ναι, φυσικά λιώνεις για το αντικείμενο του πόθου σου, φυσικά θες να είσαι συνέχεια μαζί του, φυσικά δεν αντέχεις στη σκέψη να το χάσεις. Πράγματι, δεν υπάρχει ζωή μακριά του και κάθε σου ανάσα είναι δική του. Όντως βρίσκεται σε κάθε όνειρο και μελλοντικό σχέδιό σου. Πιθανότατα νιώθεις ότι θα έδινες και τη ζωή σου για εκείνο. Όμως, δεν αρκούν αυτά τα χαρακτηριστικά για να ορίσουμε τον μεγάλο έρωτα.
Αυτό που διαφοροποιεί τον πραγματικό έρωτα είναι το γεγονός ότι, εκτός από τα παραπάνω, θα σου ταράξει τα καλώς κείμενα της ζωής σου. Είναι αυτός που θα σε κάνει να αναθεωρήσεις όλα όσα μέχρι τότε ήταν δεδομένα και σταθερές για σένα. Θα τραντάξει τον κόσμο σου και θα σε φέρει αντιμέτωπο με τα πιστεύω και τις θεωρίες σου. Θα σε κάνει να συγκρουστείς με τα στερεότυπα και τις πεποιθήσεις σου. Θα σε κρατήσει άυπνο τις νύχτες να σκέφτεσαι πώς θα συμβιβάσεις τα ασυμβίβαστα. Ο πραγματικός έρωτας είναι αυτός που θα σε κάνει να δεις νέες πραγματικότητες. Να ζήσεις καινούριες εμπειρίες. Να μπεις σε νέους κόσμους μαζί με τον σύντροφό σου.
Είναι αυτός που θα σε οδηγήσει σε εσωτερική αλλαγή. Μέσα από το πάθος και τον πόθο, θα αναγκαστείς να πάρεις ρίσκα που μέχρι πριν λίγο καιρό κορόιδευες ή υποτιμούσες. Να βρεθείς εκεί που πάντα απέκλειες ότι θα βρεθείς. Να πάρεις αποφάσεις που ούτε θα τις σκεφτόσουν στο παρελθόν.
Ο πραγματικός έρωτας είναι εκείνος που θα σε πάει παρακάτω, σαν προσωπικότητα, σαν οντότητα, σαν μέλος μιας κοινωνίας. Που θα σε εξελίξει. Που, μετά από αυτόν, δε θα είσαι πια ο ίδιος άνθρωπος.
Όχι, δε μιλάω για συμβιβασμό. Δεν εννοώ ότι όλα τα παραπάνω θα γίνουν επειδή δεν αντέχεις χωρίς τον έρωτά σου. Εννοώ ότι ακριβώς επειδή ερωτεύτηκες παράφορα, αναθεωρείς τον κόσμο σου και είσαι πια ανοιχτός να δεις και να αναγνωρίσεις πραγματικότητες πέραν των δικών σου. Να αποδεχτείς ότι η αλήθεια δεν είναι μόνο μια. Να κάνεις το βήμα προς την αλλαγή γνωρίζοντας ότι δεν έχει επιστροφή.
Και σίγουρα ο πραγματικός έρωτας μπορεί να απέχει πολύ από το live happily ever after.
Σκοπός του δεν είναι απλά ο ρομαντικός γάμος, οι βόλτες στην παραλία, οι ατέλειωτες νύχτες ή το να ζήσετε μέχρι τα βαθιά γεράματα βαδίζοντας χέρι χέρι δίπλα στη θάλασσα στο εξοχικό σας, με παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα να σας αγαπούν και να σας θαυμάζουν. Καμιά φορά συμβαίνουν και αυτά, αλλά δεν είναι αυτό το νόημα του πραγματικού έρωτα.
Το νόημά του είναι να σε βγάλει από την τροχιά σου και να το αντέξεις. Να δοκιμάσεις τα όριά σου, μπαίνοντας σε ένα παιχνίδι από το οποίο μπορεί να βγεις χαμένος. Να πάψεις να φοβάσαι για το μέλλον και να ζήσεις μόνο για το παρόν.
Γιατί ο πραγματικός έρωτας ίσως και να πονέσει πολύ. Μπορεί να διαρκέσει λίγο, αλλά να είναι τόσο δυνατό που να στιγματίσει την ύπαρξή σας. Θυμάστε τις «Γέφυρες του Μάντισον»; Δυο μέρες μπορεί να καθορίσουν δυο ζωές για πάντα. Γιατί μετά από αυτό, δεν είμαστε ποτέ οι ίδιοι άνθρωποι.
Ο πραγματικός έρωτας είναι αυτός που όποια κι αν είναι η εξέλιξή του, να μπορείς να κοιτάξεις πίσω και να πείς: «Ναι! Άξιζε! Δε θα ήμουν αυτός που είμαι τώρα χωρίς εκείνον τον συγκλονιστικό έρωτα! Γαμώτο! Θα το ξανάκανα!»
