Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Πώς περιέγραφε ο Μπάρκουλης τη ζωή του:«Έφτασα στον πάτο»-Οι γυναίκες,τα ναρκωτικά και τα λεφτά


Άγνωστα περιστατικά από τη ζωή του Ανδρέα Μπάρκουλη αναφέρονται στη βιογραφία του ηθοποιού με τίτλο ««Κορίτσια, ο Μπάρκουλης…
και άλλα δεινά». Η εξομολόγησή του συγκλονίζει.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ


«Έφτασα στον πάτο»

Ο απόλυτος ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου αναφέρεται για πρώτη φορά στη βιογραφία του στην περιπέτεια που είχε με τα ναρκωτικά και στη σύλληψή του. Με τίτλο: «Έφτασα εντελώς στον πάτο» και με υστερόγραφό: «Βγήκα καθαρός, ευπρεπής και μάγκας» χαρακτηριστικά: «Εγώ αυτά τα 3,17 γραμμάρια τα πλήρωσα. Κι αν έφτασα εντελώς στον πάτο, να μην ξεχνάτε, πως στο τέλος μονάχα τα σκατά και οι φελλοί επιπλέουν…».



Η περούκα

Σε άλλο απόσπασμα ο Μπάρκουλης μιλάει για την εμπειρία του στην Αμερική και αποκαλύπτει «γιατί δεν ξαναφόρεσα ποτέ την περούκα. Εκεί μόνο αισθάνθηκα άντρας. Έμπαινα στη μαυράδικη ντισκοτέκ και δεν γύριζε κανένας να δει τον “Κορίτσια ο Μπάρκουλης”. Γύριζαν να δουν αυτόν που ήμουνα, και είχα, δόξα τω Θεώ, πολύ νταλαβέρι εκεί. Όταν ζούσα στην Αμερική έκανα παρέα σχεδόν αποκλειστικά με έγχρωμους. Τότε φορούσα ακόμα περούκα και όλοι με αποκαλούσαν “silver man”. Ένα βράδυ, λοιπόν, που έπινα σε ένα μαγαζί, βλέπω ένα υπέροχο θηλυκό με ξυρισμένο κεφάλι να με… παίζει. Δεν τολμούσα να πλησιάσω μη βρεθώ ξαφνικά με κανένα μαχαίρι καρφωμένο στην πλάτη μου. Στο τέλος μού κάνει νόημα και πάμε στην τουαλέτα. Της είπα πως ήταν κούκλα και πως θέλω να της κάνω έκπληξη. Τράβηξα την περούκα και τα έχασε. Την έβαλα στην τσέπη και από τότε δεν την ξαναφόρεσα ποτέ. Άρχισα να βρίσκω κάτι βαθύτερο μέσα μου, μάλλον έναν εαυτό που μόλις μου συστηνόταν. Γεια σου μάγκα μου. Είσαι πιο πολλά από όσα νόμιζες…».




«Τόσο παρθένος»

Σε μια στιγμή έντονης αυτοκριτικής, ο Ανδρέας Μπάρκουλης εξομολογείται: «Και θα ‘βρεχα τη χώρα μου με ήλιους και έρωτες, με φτερά σφιχτά στις πλάτες μου, με χαμόγελα και τραγούδια. Και θα επέλεγα να περνάω ξυστά από αυτά που οι άλλοι ονομάζουν βρόμικα, με την απόφαση να το βαφτίζω τις νύχτες “παράδεισο”, με τους ορισμούς “εφικτό” και “πρόκληση” χωμένους στις κωλότσεπες. Γ…ντας τις ώρες και τις κατακτήσεις που χωρούσαν, μένοντας τόσο παρθένος μέσα μου, που τα πρωινά ράγιζα τους καθρέφτες…»

Αναγνώστες

Γράψτε το Email σας για να ενημερώνεστε πρώτοι.